Η Lena Dunham επιστρέφει με μια σειρά που δεν χαρίζεται: γελάς, ταυτίζεσαι, θυμάσαι πώς είναι να μπλέκεις σε κάτι δύσκολο αλλά αληθινό.
Τι είναι το Too Much — και γιατί με κέρδισε από την πρώτη στιγμή
Πέρασα ένα από τα πιο απολαυστικά τηλεοπτικά Σαββατοκύριακα της σεζόν: Too Much, η νέα ρομαντική κομεντί της Lena Dunham στο Netflix, με ταξίδεψε από τη Νέα Υόρκη στο Λονδίνο — και μου άρεσε ΤΟΣΟ πολύ. Η Megan Stalter υποδύεται την Jessica, μια νευρωτική και παρορμητική Νεοϋορκέζα που, μετά από έναν επώδυνο χωρισμό, κάνει μια τολμηρή αλλαγή: μετακομίζει στο Λονδίνο για μια νέα αρχή. Εκεί γνωρίζει τον Felix (Will Sharpe), έναν indie μουσικό με δικό του baggage — και ξεκινά μια σχέση αλλιώτικη, γεμάτη ένταση και συναίσθημα.
🔹 Πόσα επεισόδια; Δέκα, διάρκειας 30–50 λεπτών. Ιδανικό binge.
Μια ρομαντική κομεντί που δεν κάνει τα χατίρια
Αυτό που μου άρεσε στο Too Much είναι ότι δεν προσπαθεί να σε κολακέψει. Δεν είναι «εύκολο». Είναι ειλικρινές.
- Όπως γράφει το Rotten Tomatoes: “Too Much’s approach to modern love is coolly detached but creator Lena Dunham’s sharp sense of humor remains just right.”
Και ναι, αυτή η αποστασιοποιημένη ματιά στον έρωτα, αυτό το χιούμορ που τσιμπάει, με κράτησαν κολλημένο. - Το New Yorker το είπε καλύτερα απ’ όλους: “Cheerfully punctures the American‑in‑London expat fantasy.” Δεν βλέπεις ένα παραμυθάκι. Βλέπεις μια γυναίκα που προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της σε μια ξένη πόλη, κουβαλώντας όσα δεν είναι Instagram friendly.
Ο Will Sharpe με κέρδισε — και όχι μόνο γιατί ήταν ο Ethan στο White Lotus
Αν ο Felix σου φαίνεται γνώριμος, έχεις δίκιο: ο Will Sharpe ήταν ο Ethan στο White Lotus. Εκεί ήταν ήσυχος, βραδυφλεγής. Εδώ, είναι τρυφερός, ευάλωτος και εξαιρετικά ανθρώπινος. Δεν είναι απλά «ρομαντικός ήρωας»· είναι ένας άνδρας που έχει πληγωθεί και το κουβαλάει.
Σύμφωνα με το GQ, είναι “ο ρομαντικός ήρωας που επανεφευρέθηκε” — κι αυτό είναι ό,τι πιο accurate διάβασα. Επίσης, έγραψε και τη μουσική του χαρακτήρα του. Δεν είναι τυχαίος: έχει γράψει, σκηνοθετήσει, παίξει, και ξέρει πώς να χτίσει έναν χαρακτήρα από μέσα προς τα έξω.
Γιατί μου άρεσε τόσο
- Δεν είναι η κλασική rom-com. Δεν πουλάει φαντασίωση, αλλά μια ειλικρινή σχέση.
- Η Jessica είναι ρεαλιστική. Αστεία, άγαρμπη, αυθεντική.
- Το Λονδίνο δεν είναι καρτ ποστάλ. Είναι άνθρωποι, λάθη, βραδινά λεωφορεία.
- Ο Felix είναι ο λόγος που περιμένω 2η σεζόν. Τον πίστεψα.
Το Too Much είναι απρόβλεπτο, αληθινό και γοητευτικά αμήχανο. Όπως λέει το New Yorker, “Revitalizes the genre by delving into her characters’ pre‑meet‑cute pasts — and all the attendant emotional baggage.”
📌 Από μένα, ξεκάθαρα 8/10 — με ένα μεγάλο «μακάρι να έχει συνέχεια».
