Το Survival of the Thickest, μια πρωτότυπη δραμεντί της Netflix βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Michelle Buteau, έκανε πρεμιέρα στις 13 Ιουλίου 2023 με οκτώ επεισόδια και απέσπασε πολύ θετικές κριτικές — συγκεντρώνοντας 86 % στο Rotten Tomatoes.
Σε κεντρικό ρόλο βλέπουμε την Buteau ως τη Mavis Beaumont, μια plus‑size μαύρη γυναίκα που, σε όλη της τη δύναμη και ευθραυστότητα, δίνει τον εαυτό της ξανά μετά από ένα ερωτικό σοκ, ως μόνη stylist που χτίζει τη ζωή της στη Νέα Υόρκη.
Η πλοκή εξελίσσεται μέσα από τις δυναμικές σχέσεις της με την καλύτερή της φίλη Khalil (Tone Bell) και την «big sister» Marley (Tasha Smith), ενώ το σενάριο μπλέκει χιούμορ, «αυτοαποδοχή» και θέματα representation, όπως queer/private ζωή και body positivity — πάντα μέσα στην πολύχρωμη, αστική ατμόσφαιρα της πόλης.
✨ Γιατί το Survival of the Thickest είναι καλύτερο από το Just Like That… και είναι το Sex and the City του σήμερα
1. Πρόσωπα + Ιστορία = Αληθινό storytelling
- Στο Survival of the Thickest η Mavis Beaumont (Michelle Buteau) δεν είναι το «μια ακόμη φιλόδοξη New Yorker». Είναι μια μαύρη, plus-size γυναίκα που αναγεννιέται μετά από τη διάλυση μιας σχέσης — χωρίς να συμβιβάζεται με μειωμένες φιλοδοξίες. Αυτή η αυθεντικότητα είναι ο πυρήνας που εκπέμπει empowerment.
- Αντίθετα, στο And Just Like That…, οι πρωταγωνίστριες (Carrie, Miranda, Charlotte) συχνά λειτουργούν σαν καρικατούρες τους εαυτούς τους: κινούμενες σκιές της original Sex and the City, με αφηρημένα, ασύνδετα σενάρια και αδικαιολόγητες εξελίξεις που έχουν απογοητεύσει πολλούς.
2. Representation που ΔΕΝ ζητάει εξηγήσεις
- Το Survival τολμά να «κυκλοφορήσει» περήφανα με μαύρο, fat, queer + pro-sex περιεχόμενο — χωρίς self‑hate arcs, χωρίς apologies. Υποστηρίζει ορατότητα και σώμα ως εορτασμό.
- Το Just Like That… δείχνει χαρακτήρες που έχουν χάσει το βάθος, μπλέκονται σε cringe-y subplots όπως σκηνές με γυμνούς Airbnb γείτονες, σκάνδαλα με σκύλους, memes, όταν θα μπορούσε να εξετάζει τα αυθεντικά προβλήματα του να είσαι single 50+ στη Νέα Υόρκη με ωριμότητα και ευαισθησία.
3. Εξέλιξη vs. στασιμότητα
- Στον Survival, η δεύτερη σεζόν προβάλλει την Mavis χιλιάδες φορές να αναγεννάται: επαγγελματικά με το δικό της styling business, προσωπικά με σχέσεις και φίλους — ως δημιούργημα που ξέρει τι θέλει και πώς να το πετυχαίνει. Οι φίλοι της Khalil και Marley δεν είναι sidekicks — είναι πρωταγωνιστές στη δική τους πορεία.
- Στο Just Like That…, η τρίτη σεζόν ξεκινά να βρίσκει μια πιο στέρεη ταυτότητα, αλλά η μετάβαση είναι αμήχανη: οι χαρακτήρες δεν φαινόταν εξ αρχής να γνωρίζουν ποιοι είναι — ή ίσως να λύγισαν κάτω από το βάρος της legacy κληρονομιάς.
4. Fashion με σημασία
- H μόδα στο Survival δεν είναι μόνο ‘ενδυματολογικό statement’ – είναι πολιτική πράξη: δημιουργεί αναπαραστάσεις σώματος, χρώματος, ηλικίας — όλα χωρίς ενοχές. Η γκαρνταρόμπα της Mavis συνοδεύει και ενσαρκώνει την ψυχοσυναισθηματική της ανάπτυξη.
- Στο Just Like That…, η μόδα είναι αποπροσανατολισμένη, συχνά γεμισμένη με ακραία styling που θυμίζουν περισσότερο παράσταση παρά storytelling. Και η συναισθηματική λειτουργία της μόδας συχνά χάνεται στο χάος των plot lines.
Για μένα, το Survival of the Thickest δεν είναι μόνο μια σειρά—είναι μια δήλωση. Είναι η γυναικεία, μαύρη, queer, plus‑size, έξυπνη και αστεία ηρωίδα που ποτέ δεν ζητάει άδεια ή συγχώρεση για να βρίσκεται στο προσκήνιο. Είναι σαν το Sex and the City της εποχής μας — πανέμορφα fashion‑driven, γεμάτο φίλες, ρομαντισμό και πόλη, αλλά χωρίς να ξέρεις από πού να πιαστείς από το δράμα της. Εκεί που Just Like That… ζει από τη νοσταλγία, Survival χτίζει τη δική του πραγματικότητα εδώ και τώρα.
Το Survival of the Thickest είναι ένας καθρέφτης για πολλούς που δεν βλέπουν τον εαυτό τους στη mainstream τηλεόραση — κι αυτό τον καθιστά απαραίτητο. Ενώ το And Just Like That… βασίζεται σε nostalgia, συχνά προβολικά σε μικροσκοπικές στιγμές που δεν αρκούν.
Tags: And Just Like That, Netflix, sex and the city, survival of the thickest, τηλεοπτική σειρά Last modified: 29/07/2025
