Ο Λάκης Λαζόπουλος συγκινήθηκε στον αέρα της εκπομπής «Studio στις 3» του ΣΚΑΪ, όταν η συζήτηση στράφηκε στη σύζυγό του, Τασούλα, και στο βιβλίο που έγραψε με αφορμή τη ζωή και τη σχέση τους.
Σε μια από τις πιο προσωπικές στιγμές της συνέντευξής του στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο, ο Λάκης Λαζόπουλος εξήγησε πως το βιβλίο «Άλλες γυναίκες φοράνε τα φουστάνια σου» δεν γράφτηκε τελικά ως μια απλή καταγραφή της δικής του ζωής.
Όπως αποκάλυψε, η πραγματική του ανάγκη ήταν να μιλήσει για την Τασούλα, τη γυναίκα που στάθηκε διακριτικά στο πλευρό του για χρόνια και η οποία δεν βρίσκεται πλέον στη ζωή.
«Το βιβλίο δεν ήταν για μένα. Ήταν για την Τασούλα», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως ένιωθε ότι ο κόσμος γνώριζε πολλά για τον ίδιο, αλλά πολύ λιγότερα για εκείνη.
Ο ίδιος θέλησε, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, να φωτίσει μια πλευρά της κοινής τους ζωής που παρέμενε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
«Ήθελα να δώσω στη γυναίκα μου μια θέση μέσα στη δική μου ιστορία», ανέφερε ο Λάκης Λαζόπουλος, με τη συγκίνησή του να γίνεται εμφανής καθώς μιλούσε για εκείνη.
Όπως εξήγησε, η Τασούλα ήταν ένας άνθρωπος που δεν επιδίωξε ποτέ να βρεθεί στο προσκήνιο. «Αθορύβως και πάντα ήσυχα χειριζόμουν την οικογένειά μου», είπε, αναφερόμενος στον τρόπο με τον οποίο επέλεξε όλα αυτά τα χρόνια να προστατεύει την προσωπική του ζωή.
Για τον Λάκη Λαζόπουλο, όμως, υπήρχε κάτι που έπρεπε να ειπωθεί. Ήθελε η γυναίκα του να αποκτήσει, έστω μέσα από τη δική του αφήγηση, τη θέση που δεν μπόρεσε η ίδια να διεκδικήσει δημόσια.
«Ήθελα να το καταλάβουν ότι ακόμα και όταν δε βλέπουν κάτι, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει», σημείωσε, μιλώντας για τους ανθρώπους και τις σχέσεις που μπορεί να μένουν μακριά από τα φώτα, αλλά να έχουν καθοριστική σημασία στη ζωή μας.
«Ερχόταν μια σκηνή, μπορεί να με έπιανε κλάμα μια ώρα»
Ο ηθοποιός μίλησε και για τη δυσκολία που είχε η διαδικασία της συγγραφής, καθώς πολλές από τις αναμνήσεις που κατέγραφε ήταν ιδιαίτερα φορτισμένες.
Όπως περιέγραψε, υπήρχαν στιγμές κατά τις οποίες μια ανάμνηση ήταν αρκετή για να τον κάνει να σταματήσει το γράψιμο.
«Ερχόταν μια σκηνή, μπορεί να με έπιανε κλάμα μια ώρα και μετά δεν ήθελα να γράψω. Ήθελα δεκαπέντε μέρες να περάσει αυτό», εξομολογήθηκε.
Ο Λάκης Λαζόπουλος μίλησε με έναν ιδιαίτερα χαρακτηριστικό τρόπο και για τη σχέση του ανθρώπου με τον χρόνο, λέγοντας πως δεν είναι απαραίτητα οι ίδιοι που ξεπερνούν τις δύσκολες στιγμές, αλλά ο χρόνος που προχωρά και τους παρασύρει μαζί του.
«Δεν τις ξεπερνάμε τις στιγμές. Τις στιγμές τις ξεπερνάει ο χρόνος και εμείς είμαστε καβάλα στον χρόνο», ανέφερε, παρομοιάζοντας τον χρόνο με ένα άλογο που συνεχίζει να τρέχει, είτε ο άνθρωπος είναι έτοιμος να ακολουθήσει είτε όχι.
Η εξομολόγηση του Λάκη Λαζόπουλου ήταν μία από τις πιο φορτισμένες στιγμές της χθεσινής του παρουσίας στο «Studio στις 3», αποκαλύπτοντας μια πολύ διαφορετική πλευρά του ανθρώπου πίσω από τον γνωστό καλλιτέχνη.
